Racuchy z jabłkami

Przyznaję, mam ogromną słabość do pulchnych racuszków. To jest tego typu śniadanie, które od razu pozytywnie nastraja na resztę dnia. A jak dodamy do ciasta dobrze przyprawione jabłka, to już w ogóle jesteśmy w raju. Moim zdaniem jest to najlepszy przepis na tradycyjne racuchy drożdżowe z jabłkami — i jestem ogromnie wdzięczna za to, że w moje ręce trafiła książka z przepisami z 1895 roku! (bo to właśnie z niej pochodzi receptura).

Te racuchy to zupełnie inny świat niż szybkie placki na proszku do pieczenia. Drożdżowe ciasto potrzebuje chwili cierpliwości (ok. 20 minut wyrastania), ale w zamian dostajemy racuchy wyjątkowo puszyste w środku i złociste na zewnątrz. Do ciasta trafia ćwierć jabłka startego na grubych oczkach, a reszta jabłka krojona ląduje na każdym racuchu osobno podczas smażenia — kawałki jabłka pozostają wtedy wyraźne i nie robią się papkowate.

Racuchy wychodzą niesamowicie pulchne i mięciutkie. Tradycyjnie podaję je z cukrem pudrem — tak jak nakazuje oryginał z 1895 r. Do tego niesłodzona, ulubiona herbata albo kawa i jest piękny poranek! Z podanych niżej składników wychodzi ok. 10 racuchów, co spokojnie wystarczy dla 2-3 osób.

Kilka wskazówek: do jabłek polecam odmiany kwaskowate — Antonówka lub Reneta. Cynamon i imbir dodają głębi smaku. Łyżkę do nakładania zawsze maczam w wodzie — ciasto nie przykleja się i ładnie opada na patelnię. Zamiast oleju warto użyć masła klarowanego — bliżej oryginału i smaczniejsze.