Surówka colesław

Surówka colesław to jeden z tych przepisów, które wydają się banalne — a potem okazuje się, że w każdej kuchni smakują inaczej. Jedni topią kapustę w majonezie, inni dosładzają cukrem pudrem. Moja wersja jest lekka, wyrazista i bez zbędnych dodatków.

Najstarszy znany przepis na colesław pochodzi z holenderskiej książki kucharskiej z 1677 roku. Tamten colesław to było zupełnie inne danie: cienko poszatkowana kapusta polana rozpuszczonym masłem, octem i odrobiną oleju, posypana pieprzem i solą. Bez majonezu, bez marchewki — surowo, prosto i ostro. Majonez pojawił się w colesławie dopiero w XVIII wieku, gdy sos na bazie jajek i oleju zaczął podbijać europejskie kuchnie. Dziś trudno wyobrazić sobie colesław bez niego.

W moim przepisie majonezu jest niewiele — zaledwie dwie łyżki, uzupełnione łyżką jogurtu naturalnego. Dzięki temu surówka jest kremowa, ale nie ciężka. Zamiast cukru czy miodu, których pełno w popularnych wersjach, stawiam na sok z cytryny i czosnek granulowany — to one nadają charakter. Natka pietruszki dodaje świeżości.

Do tego przepisu możecie użyć białej kapusty, czerwonej, albo połączyć obie — wtedy surówka wygląda najpiękniej. Biała kapusta daje delikatniejszy, łagodniejszy smak. Czerwona jest bardziej wyrazista i nadaje colesławowi piękny, fioletowy kolor. A mix obu? Idealny balans smaku i wyglądu.

Najważniejsza rada: po wymieszaniu odstawcie surówkę do lodówki na co najmniej godzinę. Kapusta lekko zmięknie, sos wsiąknie i smaki się połączą. Colesław smakuje najlepiej schłodzony — jako dodatek do obiadu, do grilla albo po prostu z kromką chleba.