Bażant

Pierwszy raz przyrządzałam i jadłam bażanta. Nigdy wcześniej nie miałam okazji spróbować jak smakuje to ptaszysko. Jednak ostatnio dużo szperam w przeróżnych książkach kulinarnych i bardzo często pojawia się w nich pozycja "bażant". Nic mi więcej już nie pozostało, jak tylko samej się zabrać za przygotowanie na obiad bażanta.

Oryginalny przepis z 1904 roku przewidywał efektowne podanie — upieczonego bażanta układało się na podstawie z okrągłego, osmażonego chleba, po czym za pomocą posrebrzonych szpadek wpinało z powrotem głowę z szyją, ogon z piórami i rozpostarte skrzydła. Całość polewało się gorącym masłem i otaczało zieloną sałatą. Przyznam, że ten widok robi wrażenie, ale mój bażant był już wcześniej pozbawiony głowy, ogona i skrzydeł — więc ta droga była dla mnie zamknięta. A i szczerze, taka dekoracja jakoś do mnie nie przemawia.

Jednak muszę przyznać, że nie trzymałam się mocno oryginalnego przepisu... Zdaję sobie sprawę, że to co jemy powinno ładnie wyglądać, ale w tym wypadku propozycja podania bażanta po prostu do mnie nie przemawiała. Zresztą i tak bażant, którego przygotowywałam był już wcześniej pozbawiony głowy, ogona i skrzydeł.

Jedna rzecz, o której warto wiedzieć — bażant ma tendencję do wysychania w piekarniku, znacznie bardziej niż kurczak. Dlatego obłożenie go boczkiem to nie tylko smakowy dodatek, ale przede wszystkim ochrona mięsa przed utratą wilgoci. Na ostatnie 10 minut podkręcam grilla, żeby skórka się ładnie przyrumieniła.

Jeśli macie bażanta z polowania, a nie z hodowli, warto potrzymać go 1-2 dni w lodówce przed pieczeniem — mięso skruszeje i nabierze głębszego smaku. Bażant z hodowli można piec od razu.