Pizza

W zeszłym roku spędziliśmy na Sycylii 3 miesiące, w tym roku pojechaliśmy na 3 tygodnie. Nie da się ukryć, że Sycylia jest miejscem, w którym czujemy się swobodnie. Można powiedzieć, że "prawie" jak w domu. Wyjazd w tym roku był szczególny, z tego powodu, że na miejscu mieliśmy już dobrych znajomych (poznaliśmy ich w zeszłym roku) i jako tako rozmawiamy po włosku (w zeszłym roku nasz słownik włoski ograniczał się do 3 słów: ciao, pizza, pasta).

W zeszłym roku pojechaliśmy na Sycylię samochodem. Tak jechaliśmy przez 3 dni, żeby w końcu zatrzymać się w głośnym Palermo. Na tyle haotycznym, że opuściliśmy Palermo po 2 tygodniach, a mieliśmy na początku plan, żeby pomieszkać tam przez 1 miesiąc. Jednak okolica i sąsiad popsuli nam plany. Raz, że sąsiad zawsze o północy rozpoczynał śpiewać (zawsze ta sama piosenka) i kończył w okolicach drugiej w nocy, to jeszcze tak się złożyło, że mieszkaliśmy przy kościele i akurat było jakieś święto (trzeba wziąć poprawkę na to, że na Sycylii co chwilę jest święto: kościelne, kiełbasy, kasztanów, każdy powód jest dobry). W każdym bądź razie przemierzyliśmy w zeszłym roku tysiące kilometrów po włoskich miastach, wioskach i w końcu po największej wyspie Morza Śródziemnego, czyli Sycylii. Jak się domyślacie, przez całą naszą podróż towarzyszyło nam JEDZENIE. Na każdym kroku próbowaliśmy włoskich smakołyków. Ja osobiście jadłam takie ilości wypieków, makaronów, pizz, lodów i słodyczy, że jestem w szoku, że nie przytyłam. Moja waga wcale nie drgnęła. Także jestem dowodem na to, że włoskie jedzenie nie tuczy :) No ale wracając do początku i sedna tego wpisu: w każdym rejonie Włoch pizza smakuje zupełnie inaczej! I tak na północy Włoch otrzymamy pizzę na grubszym cieście, tak w okolicach Rzymu ciasto będzie już cieniutkie, a w Neapolu ciasto będzie prawie prześwitujące. Im bliżej południa, tym ciasto jest cieńsze. Sycylia znów wymaga tutaj wyróżnienia, ponieważ tam otrzymamy pizze z nietypowymi i wymyślnymi dodatkami: z parówką, z frytkami, z kiełbasą, z czym tylko chcesz! Kiedy rzecz jasna w Neapolu królują dwa smaki: margherita i marinara (co wcale nie ma nic wspólnego z morskimi skojarzeniami, marinara to sos z pomidorów i czosnku). Jeżeli miałabym wymienić jedno miejsce z jedzeniem, do którego chciałabym wrócić to... zapytałabym najpierw "ale z jakim jedzeniem?". Bo makaron najlepszy zaserwowali nam w przykurzonej knajpce pod Wenecją. Najlepszą pizzę jedliśmy w Neapolu, w tym samym miejscu, w którym Julia Roberts zajadała się pizzą podczas kręcenia filmu "Jedz, módl się, kochaj." Fascynujące jest to, że tuż przy wejściu do tej knajpki "na kasie" siedzi Pappa i wydaje taloniki z numerkami. Czekaliśmy na pizzę przez 1,5 godziny. Ale jaka ona była obłędna! Mogę tam wrócić choćby jutro! Trudno jest mi zliczyć ile pizz w ostatnim czasie zjedliśmy. Dla zobrazowania Wam naszej miłości do pizzy, to wyobraźcie sobie, że byliśmy w stanie pojechać 50 km do innego miasteczka tylko po to, żeby zjeść tam pizzę. Oczywiście 50 km w jedną stronę :) Dlatego naturalne jest to, że dzisiaj pojawia się przepis na pizzę. Bardzo tradycyjną, bo margheritę. Najważniejsze w pizzy są 3 rzeczy: ciasto, czas i składniki. Nie dajcie się nabrać na przepisy na ciasto, które się przygotowuje w kilka minut. To co dobre potrzebuje czasu i z pizzą właśnie tak jest! Oryginalny przepis na ciasto jest opatentowany i udokumentowany. Poniżej zamieszczam wycinek oryginalnego rozporządzenia dot. tego w jaki sposób powinno się przygotowywać ciasto.

PS Pizza margherita została wymyślona w 1889 roku i nazwana jest na cześć królowej Małgorzaty, która w tym czasie odwiedziła Neapol. Margherita składa się z 3 składników, które wizualnie przypominają flagę Włoch: zielona bazylia, czerwone pomidory i biała mozzarella.